ذكر وقايع سال پانصد و سى و يكم از رحلت خير البشر « 1 » در ماه محرّم اين سال فرنگان طرابلس مغرب را از دست اهل اسلام گرفتند و به حوزهء تصرّف خود درآوردند . و تفصيل اين مجمل آنكه چون رجار فرنگى ، چنانچه در وقايع سال سابق قلمى شد ، بسيارى از بلاد اندلس را از دست مسلمانان گرفته در آخر سال سابق لشكرى عظيم مستعد كرده به طرابلس مغرب فرستاد . و چون سپاه رجار به طرابلس آمده محاصره كردند ، اهالى طرابلس نيز مهيا شده شروع در جنگ كردند . و مدّت سه روز ميانهء ايشان آتش جدال و قتال اشتعال داشت . و روز چهارم فرنگان در اثناى جنگ ديدند كه مردم سپاهى كه با ايشان جنگ مىكردند از ديوارها پايين رفتند و آوازهاى عظيم از شهر به گوش ايشان مىرسيد و هيچ معلوم نمىشد كه چه حادثه روى نمود . و چون ساعتى بر اين منوال بگذشت و فرنگان يقين كردند كه بر ديوار شهر كسى نمانده ، فى الحال ، فرصت غنيمت شمرده نردبان‌ها بر ديوار نهاده ، سوار شده به اندرون شهر برآمدند . و زن و فرزند مردم را اسير كردند و چندان خلايق را به قتل رسانيدند كه از شماره بيرون بود . و اكثر سپاهيان طرابلس گريخته به جانب بربر رفتند . و فرنگان بعد از قتل ، منادى كردند كه هيچ‌كس به كسى دست‌درازى نكند و همه كس به خانه‌هاى خود به حال خود قرار گيرند . امّا حقيقت آن شورشى كه در اثناى محاربهء فرنگان در شهر طرابلس روى نمود ، در تواريخ معتبر چنين آورده‌اند كه قبل از آمدن فرنگان ميانهء اهالى طرابلس نزاع و خصومتى واقع شده بود و ايشان بنابرآن خصومت طايفهء بنى مطروح را از شهر بيرون كرده بودند . و اين

--> ( 1 ) . ق : عليه و آله التحية من الملك الاكبر .